Με αφορμή την αναδημοσίευση της ανακοίνωσης της «Συνέλευσης ενάντια στην κουλτούρα του βιασμού και την έμφυλη βία» από τοπικό μέσο…

Στις 27/8/2015 πληροφορηθήκαμε και στην συνέχεια είδαμε με έκπληξη στο xanthipress.gr την ανάρτηση της ανακοίνωσή μας με τον τίτλο «Οι καθημερινοί βιασμοί στην Ξάνθη συνεχίζονται…»[1] να αποδίδεται σε άλλη ομάδα (την Κίνηση απελάστε το ρατσισμό) με την οποία δεν έχουμε κάποια σχέση, την υπογραφή της ομάδας μας να ενσωματώνεται μέσα στη ροή του κειμένου και να απαλείφεται η ημερομηνία σύνταξής του.

Είναι προφανές πως η έγκριτη δημοσιογραφία του xanthipress.gr μέσα από μια επιδερμική ανάγνωση, κάνοντας copy paste, προκαλεί έναν πολιτικό αχταρμά, στον οποίο δεν διαφαίνεται κατά την αναδημοσίευση ποια είναι η συντακτική πολιτική ομάδα του κειμένου και ποια η ομάδα που το αναπαράγει. Μια γενικότερη σύγχυση και παραπληροφόρηση.

Το συγκεκριμένο κείμενο, συντάχθηκε, υπογράφηκε και κυκλοφόρησε από τη «Συνέλευση ενάντια στην κουλτούρα του βιασμού και την έμφυλη βία» στις 25/8/2015. Αναρτήθηκε στο blog της ομάδας, στη σελίδα μας στο facebook και επιλέξαμε να το προωθήσουμε σε φεμινιστικά και αντιομοφοβικά site, κινηματικά και αντιεμπορευματικά μέσα αντιπληροφόρησης. Ένας από τους λόγους που δεν επιλέξαμε να το στείλουμε ούτε στο xanthipress.gr ούτε σε άλλα κυρίαρχα μέσα είναι πως διαφωνούμε και αντιμαχόμαστε τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούν τα περιστατικά βιασμών για να κερδίσουν προβολή, αναπαράγοντας ταυτόχρονα την κουλτούρα του βιασμού.

Μας είναι οικείος από τα Μ.Μ.Ε. ο ηδονοβλεπτικός τρόπος που παρουσιάζεται ένας βιασμός με περιττές αναπαραστατικές λεπτομέρειες που το μόνο που καλλιεργούν είναι το σεξιστικό βλέμμα πάνω στη γυναίκα που βιάστηκε. Μας είναι γνωστή η τακτική τους που θεωρεί υπαίτια την γυναίκα για το βιασμό της, ανάλογα με το ντύσιμο, την ώρα που γυρνούσε και το «ήθος» της. Έχουμε βιώσει ακόμη και στην Ξάνθη τον θεαματικό τρόπο που διαχειρίζονται τα μίντια ένα σεξουαλικοποιημένο έγκλημα: αποκλειστικές φωτογραφίες και απευθείας μετάδοση από τον τόπο του εγκλήματος, δηλώσεις από την οικογένεια της γυναίκας, προσωπικές φωτογραφίες και ιδιωτικά στοιχεία της γυναίκας που κακοποιήθηκε. Μιντιακοί χειρισμοί που δημιουργούν μια ατμόσφαιρα ριάλιτι, πλήρως εναρμονισμένη με τις κανιβαλιστικές ορέξεις του κοινού και οι οποίοι αποπροσανατολίζουν από την ρίζα του προβλήματος της έμφυλης βίας που υπάρχει διάχυτη στην κοινωνία, ξαναβιάζοντας τη γυναίκα.

Αναγνωρίζοντας πως η στάση του xanthipress.gr δεν διαφοροποιείται από τα υπόλοιπα τοπικά μέσα που επέλεξαν να αναδημοσιεύσουν την ανακοίνωση μας[2], δεν επιθυμούμε να έχουμε καμία σχέση με αυτό. Να υπενθυμίσουμε πως συγκεκριμένα το xanthipress.gr που δείχνει τόσο «ευαισθητοποιημένο» στις περιπτώσεις των βιασμών, στην πρόσφατη περίπτωση του βιασμού της φοιτήτριας από δυο Ξανθιώτες τον Μάρτιο του 2015, προστάτευσε τους βιαστές δημοσιεύοντας άρθρα με αποκλειστικές λεπτομέρειες που έστρεφαν την κοινωνία εναντίον της γυναίκας.[3] Φιλοξένησε την αναπαραγωγή σεξιστικών σχολίων τα οποία απαλείφθηκαν μόνο όταν σε κάποια σχόλια άρχισαν να αποκαλύπτονται στοιχεία από την ταυτότητα των βιαστών και καλούσε την κοινωνία να δείξει ψυχραιμία και νηφαλιότητα απέναντι σε ένα βιασμό![4] Επιπλέον, δεν ξεχνάμε τις κατά καιρούς φωτογραφίσεις προσώπων και τη στοχοποίηση κινηματικών χώρων από το εν λόγω μέσο.

Ως συνέλευση ενάντια στην κουλτούρα του βιασμού αποτελούμε μια οριζόντια συνέλευση που οργανώθηκε μόνη της ενάντια στην κοινωνικά διάχυτη κουλτούρα του βιασμού. Δεν έχουμε σχέση με κόμματα, Μ.Κ.Ο, θεσμικούς και φιλανθρωπικούς οργανισμούς και αποτελεί πολιτική μας επιλογή να μην συνομιλούμε με κανένα κυρίαρχο μέσο. Προσπαθούμε να στηρίξουμε κάθε γυναίκα που μιλάει για το βιασμό της επιλέγοντας μέσα και εργαλεία που σέβονται το τραύμα του βιασμού και πολεμούν την εξουσιαστική κουλτούρα του βιασμού από όποιους και αν εκφράζεται.

 

Ξάνθη

15/9/2015

—————————————

[1] http://www.xanthipress.gr/kinisi-apelaste-to-ratsismo-i-kathimerini-viasmi-stin-xanthi-sinechizonte/

[2] http://maxitisthrakis.blogspot.gr/2015/08/blog-post_457.html

[3] «[…]Η υπόθεση, όπως είναι αναμενόμενο, έχει σοκάρει και έχει προκαλέσει έντονες συζητήσεις στην πόλη της Ξάνθης για τις συνθήκες που συνέβη το περιστατικό, για τη γνωριμία που ξεκίνησε σε διασκέδαση το βράδυ του Σαββάτου και για το γεγονός ότι οι δύο άνδρες είναι οι τελευταίοι που προσέθεσε ως φίλους, στο προφίλ της στο facebook πριν το συμβάν, που καταγγέλθηκε!» στο http://www.xanthipress.gr/tin-pempti-apologounte-i-sillifthentes-gia-tin-ipothesi-viasmou-stin-xanthi-krinete-i-profilakisi-tous-i-mi/

[4]«[…]Με σεβασμό λοιπόν στην τήρηση της διαδικασίας και χωρίς πεζοδρομιακού τύπου θετικές ή αρνητικές κρίσεις για  διάφορους λειτουργούς ή άλλους εμπλεκόμενους, που ποδοσφαιροποιεί μια σοβαρότατη υπόθεση, ας παραμείνουν όλοι νηφάλιοι, αναμένοντας τις εξελίξεις. Για το καλό όλων». http://www.xanthipress.gr/parapolitiki-ta-parelipomena-apo-tin-ipothesi-pou-dichazi-tin-poli/

Οι καθημερινοί βιασμοί στην Ξάνθη συνεχίζονται…

Στα μέσα Αυγούστου ένα κορίτσι έσπασε τη σιωπή μιλώντας για τον βιασμό της από τον πατέρα της. Από το Σεπτέμβρη στην Ξάνθη έχουν καταγγελθεί μια σειρά βιασμών και άλλοι τόσοι παραμένουν αόρατοι. Βιασμός από γνωστούς, από άγνωστους, βιασμός στο δρόμο, στο σπίτι.

Μια σειρά βιασμών που άλλοτε γίνονται αντικείμενο σεξιστικού κουτσομπολιού για λίγες μόνο μέρες στην τοπική κοινωνία και άλλοτε περνάνε σαν μια αδιάφορη και συνηθισμένη είδηση· ανάλογα πάντα με το «ποια είναι το θύμα» και «ποιος ο θύτης».

Μας εξοργίζουν οι βιασμοί που συμβαίνουν στις γειτονιές μας και δίπλα από τα σπίτια μας. Να τσακίσουμε τους βιαστές και τους σεξιστές σε κάθε γειτονιά.

Στηρίζουμε και στεκόμαστε αλληλέγγυες και αλληλέγγυοι σε όσες γυναίκες τολμούν να μιλήσουν για το βιασμό τους. Αντιστεκόμαστε στην πατριαρχική κουλτούρα που γεννά και αναπαράγει την έμφυλη εξουσία και βία.

Συνέλευση ενάντια στην κουλτούρα του βιασμού και την έμφυλη βία

Ξάνθη 26/8/2015

Πρώτη φορά αριστερά, δεύτερη φορά Στάλιν

ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΟΡΑ ΣΤΑΛΙΝ
Λίγα λόγια σχετικά με το κατέβασμα πανό για τους βιασμούς της Ξάνθης

Στις 29 Ιουνίου ημέρα Δευτέρα συνέβη κάτι πρωτόγνωρο για τα δεδομένα του κινηματικού-ριζοσπαστικού ή όπως αλλιώς θέλετε, χώρου της Ξάνθης. Άλλωστε οι λέξεις πολλές φορές μέσα στην ανθρώπινη ιστορία έχασαν και εξακολουθούν να χάνουν την αξία τους και το σημασιακό τους μάγμα. Το γιγαντοπανό που κρέμασε η Συνέλευση ενάντια στην κουλτούρα του βιασμού και την έμφυλη βία στην εξωτερική όψη του αναγνωστηρίου του Δ.Π.Θ και αφορούσε την ανάδειξη και την καταγγελία δεκάδων περιστατικών βιασμών στην Ξάνθη, καθώς και την επιθετική μας διάθεση απέναντι στην κουλτούρα του βιασμού, μιας και για εμάς τουλάχιστον, η έμφυλη βία, αποτελεί κεντρική και αυτόνομη κοινωνική σχέση σε όλο το εύρος του ιστορικού χρόνου, κατέβηκε με πρωτοβουλία μελών της νεολαίας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α Ξάνθης. Στην θέση του αναρτήθηκε ένα άλλο πανό, στα πλαίσια της καμπάνιας για την στήριξη του «όχι» από τα μέλη της συγκεκριμένης νεολαίας. Το πανό της συνέλευσής μας μεταφέρθηκε στο στέκι τους, το kardelen. Όταν μέλος της συνέλευσης πήγε να το πάρει πίσω, οι δημοκράτες ακτιβιστές και υπερασπιστές μιας δικαιότερης κοινωνίας της νεολαίας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. του είπανε πως το κατέβασαν προσωρινά, για ένα πενθήμερο και μέχρι να τελειώσει η καμπάνια από την μεριά τους, για την στήριξη του «όχι» στο δημοψήφισμα. Μετά θα μας το επέστρεφαν. «Αποφασίζομεν και διατάσσομεν». Όντως η Δημοκρατία δεν έχει διλλήματα!

Φαίνεται βέβαια πως πέσαμε πάνω σε μια άσχημη, για εμάς τουλάχιστον, πολιτική συγκυρία και όταν λέμε «εμάς», δεν υπονοούμε τίποτα άλλο παρά τον δικό μας χώρο ιδεών. Ή αλλιώς, η έμπνευσή μας πήγε και τράκαρε και χωροθετικά ακόμη αν το προτιμάτε, πάνω σε μία εξεγερσιακή στιγμή της ένδοξης ελληνικής κοινωνίας και μάλιστα του πιο πατριωτικά συνειδητοποιημένου της κομματιού. Αυτού της αριστεράς. Κομματιού πάντα διακριτού μέσα στην κοινωνική και πολιτική κονίστρα, που αδυνατεί να αντιληφτεί τον εαυτό του έξω από το πατριωτικό και εθνικό συγκείμενο. Ιστορικός θεματοφύλακας της εθνικής ενότητας και των συμφερόντων της. Που πάντα πιστό στις αρχέγονες και αδιαπραγμάτευτες δημοκρατικές παραδόσεις του, με έντονες πινελιές αμεσοδημοκρατίας και αντιιεραρχίας τα τελευταία χρόνια, ιεράρχησε το ζήτημα του δημοψηφίσματος σαν πιο σπουδαίο, παίρνοντας έτσι την «πρωτοβουλία», πάντα από μόνο του, και σε συστοιχία με την επαναστατική του συνείδηση, ηθική και προοπτική, να κατεβάσει το πανό μας και στην θέση του να τοποθετήσει ένα δικό του για να στηρίξει την καμπάνια του «όχι» στο δημοψήφισμα της Κυριακής. Ένα «όχι» των Ελλήνων, όπως αρέσκονται να λένε μεταξύ τους, που θα γίνει ο πυροκροτητής και το εφαλτήριο για περισσότερη δημοκρατία εντός της Ευρώπης. Ολοκληρωτικός ακτιβισμός, εθνικισμός, σιχασιά ή και όλα μαζί; Αποκαΐδια της Δημοκρατίας που ευαγγελίζονται ή ράκη αυτής, που ιεραρχώντας για άλλη μία φορά σκοπούς και μέσα, υποτάσσουν τον πρώτο (σκοπό), στον δεύτερο (μέσο); Πρακτική, εκτίμηση και τροφός πολύ σκοτεινών στιγμών στην διάρκεια και εντός της ανθρώπινης ιστορικής περιπέτειας.

Αυτή η επιλογή τους βέβαια, δεν αποτελεί κάποια έκπληξη. Τουλάχιστον σε όσες/ους ασχολούνται με ζητήματα έμφυλης βίας και έμφυλων διαχωρισμών. Η στάση της ελληνικής κοινωνίας και της αριστεράς που της αναλογεί και όχι μόνο, είναι παλιά και γνωστή σε τέτοιου είδους ζητήματα. Έτσι και τα μέλη της Νεολαίας Σύριζα Ξάνθης δεν αποτελούν κάποιου είδους εξαίρεση από τις άλλες κομματολάγνες και εξουσιομανείς φοιτητικές παρατάξεις. Ενώ έχουν βιαστεί φοιτήτριες μέσα στη χρονιά, έχουν συνωμοτήσει με τη συγκαλυπτική και σεξιστική τοπική κοινωνία τηρώντας την ίδια συναινετική στάση στους βιασμούς.
Για όλους αυτούς λοιπόν, αυτά είναι ζητήματα δευτερεύοντα. Λύση υπάρχει. Και όρεξη ταυτοχρόνως. Και έμπνευση επίσης. Ιεράρχηση, υποβάθμιση και τέλος αποσιώπηση. Ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσαμε. Πρωτεύει ο όχλος και οι ενοράσεις του. Δεν είναι τυχαίο εξάλλου πως αν και αποτελούμε μια νεοπαγή συνέλευση, προλάβαμε να δούμε να κατεβαίνει πανό μας μέσα στην πόλη καθώς και άλλη μία φορά συστηματικά και στοχευμένα οι αφίσες μας. Είτε από μπράβους είτε από αριστερούς.

Υ.Γ. Το πανό της συνέλευσής μας υπολογίζουμε ότι κατέβηκε γύρω στις 9 το βράδυ της Δευτέρας. Το ίδιο βράδυ πράξαμε το αυτονόητο. Το πανό της νεολαίας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α αποκαθηλώθηκε με την σειρά του. Στο μεσοδιάστημα και μέχρι να ξανατοποθετήσουμε το πανό της συνέλευσης μας, ανέβηκε νέο, στο ίδιο σημείο από τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Το βράδυ της Πέμπτης 2 Ιουλίου κατεβάσαμε εκ νέου και το δεύτερο πανό τοποθετώντας αυτό της συνέλευσης μας. Πράξαμε αυτό που ήδη ορίσαμε σαν το αυτονόητο για εμάς. Δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Παλεύοντας κάθε στιγμή να συστοιχηθούμε με ό,τι ορίζουμε και ό,τι ορίζει το πολιτικό και ηθικό αξιακό μας σύστημα. Αναλαμβάνοντας την ευθύνη, στο δημόσιο χώρο και όχι εν κρυπτώ.

Συνέλευση ενάντια στην κουλτούρα του βιασμού και την έμφυλη βία
22 Ιουλίου 2015

DSC_0763 (3)

Νέα απόπειρα βιασμού στην Ξάνθη

(κείμενο που μοιράστηκε με παρέμβαση στους δρόμους του κέντρου)

Νέα απόπειρα βιασμού στην Ξάνθη

ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΒΙΑΣΤΕΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ

«Τα ξημερώματα της Κυριακής 1 Μαρτίου 2015 γυρνούσα σπίτι από την πλατεία Αντίκα ύστερα από γιορτή φίλης και αποφάσισα να περπατήσω και να μην πάρω ταξί. Καθώς περπατούσα στο στενάκι που βρίσκεται γνωστό γυράδικο της Ξάνθης, πριν την πλατεία Ελευθερίας, ακούω μια πνιχτή φωνή. Βλέπω έναν άντρα με κράνος και πολύ φαρδιά ρούχα μηχανής. Αυνανιζόταν και μου έλεγε «Έλα εδώ, θέλω μόνο να σε πηδήξω», «έλα από μόνη σου αλλιώς θα έρθω εγώ…»».
(απόσπασμα από το κείμενο μιας γυναίκας που προσέγγισε και κατήγγειλε την απόπειρα βιασμού της στη συλλογικότητά μας)

Απόπειρες βιασμού με ανάλογα χαρακτηριστικά, δηλαδή άντρας με κράνος και φαρδιά ρούχα, έχουν αναφερθεί συχνά τον τελευταίο χρόνο στο κέντρο της Ξάνθης. Η συγκεκριμένη κοπέλα σπάζοντας τη σιωπή κατήγγειλε το περιστατικό στην αστυνομία. Η πρώτη αντίδραση των μπάτσων ήταν μια σειρά από απαξιωτικά και σεξιστικά σχόλια προς την ίδια, που εστίαζαν στην ώρα που κυκλοφορούσε και το ντύσιμό της. Στη συνέχεια, βρήκαν την περιγραφή του βιαστή «ανεπαρκή», το περιστατικό άνευ σημασίας (σημείωσαν το όνομα της κοπέλας σε χαρτάκι post it) χωρίς να το καταγράψουν επίσημα, της είπαν ότι θα της τηλεφωνήσουν για γραπτή κατάθεση. Δεν τηλεφώνησαν ποτέ.

Η αμφισβήτηση της παραπάνω απόπειρας βιασμού από την αστυνομία είναι ένα στιγμιότυπο από την κουλτούρα του βιασμού. Δεν πέφτουμε από τα σύννεφα από τη σεξιστική και μισογυνική στάση των θεσμών και της κοινωνίας στις γυναίκες που βιάζονται. Αυτή τη στάση την είδαμε να επαναλαμβάνεται στους βιασμούς που καταγγέλθηκαν το τελευταίο διάστημα στην Ξάνθη: στο βιασμό μιας γυναίκας από δυο άντρες τον Μάρτη που αμφισβητήθηκε, και στο βιασμό μιας γυναίκας από τέσσερις άντρες στο Δροσερό τον Απρίλη που ούτε καν ταρακούνησε την κοινωνία.

Να μην αφήσουμε καμία γυναίκα μόνη της μπροστά στη σεξιστική βία.
Κάθε γυναίκα που σπάει τη σιωπή, βοηθά άλλη μια να μη βιαστεί.
Να επανακτήσουμε τις νύχτες στο δρόμο.

Συνέλευση ενάντια στην κουλτούρα του βιασμού και την έμφυλη βία
(stop.rape.now.xanthi@gmail.com)

Αφίσα που κολλήθηκε στο κέντρο της Ξάνθης

Την Κυριακή 1 Μαρτίου του 2015 καταγγέλθηκε ένας ακόμη βιασμός.

Μια φοιτήτρια βιάστηκε απο δύο γνωστούς της, Ξανθιώτες.

Απο πολλούς θεωρήθηκε ότι δεν ήταν βιασμός.

Εμείς απαντάμε:

ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΥ ΑΜΦΙΣΒΗΤΕΙ ΤΟΝ ΒΙΑΣΜΟ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΠΟΜΕΝΟ.

Συνέλευση ενάντια στην κουλτούρα του βιασμού και την έμφυλη βία

11174822_751884688262377_2925480542746660138_n

Κοινωνία που αμφισβητεί τον βιασμό είναι συνένοχη για τον επόμενο

(κείμενο που μοιράστηκε με παρέμβαση στο κέντρο της Ξάνθης)

Την Κυριακή 1 Μαρτίου του 2015 καταγγέλθηκε στην Ξάνθη ένας ακόμη βιασμός. Μια φοιτήτρια βιάστηκε από δυο γνωστούς της άνδρες, Ξανθιώτες.

Για πολλούς θεωρήθηκε ότι δεν ήταν βιασμός. Για όλους αυτούς, βιασμός θεωρείται η βίαιη φαλλική διείσδυση του άνδρα στο σώμα της γυναίκας με έκδηλα τα σημάδια της σωματικής κακοποίησης. Αυτή η αντίληψη είναι πολύ περιορισμένη και επικεντρώνεται σε μια μόνο στιγμή του βιασμού. Για εμάς ο βιασμός είναι η σεξουαλικοποιημένη βία-μια βία που ασκείται από το κυρίαρχο αρσενικό που χρησιμοποιεί εξουσιαστικά κάθε έκφραση της σεξουαλικότητας για να επιτύχει την επιβολή του. Το σεξιστικό βλέμμα, το παρεμβατικό άγγιγμα, το φαλλοκρατικό σχόλιο, το ενοχλητικό σφύριγμα στο δρόμο, τα απειλητικά βήματα που ακολουθούν μέσα στη νύχτα, είναι και αυτά στιγμές του βιασμού. Το «ΟΧΙ» των γυναικών που δεν ακούγεται και διαστρεβλώνεται, αποτελεί άλλη μια στιγμή του βιασμού.

Για πολλούς ο βιαστής θεωρείται ένα άρρωστο τέρας, ένας ψυχικά διαταραγμένος, μια υποτιμημένη κοινωνική φιγούρα, το ξένο σώμα της κάθε κοινωνίας, κάτι που δεν μπορεί να ενταχθεί στα όρια της κανονικότητας. Όμως, οι 4500 βιασμοί γυναικών το χρόνο στην Ελλάδα, αποδεικνύουν ότι οι βιαστές είναι άνδρες που απαντώνται σε κάθε κοινωνική τάξη, σε κάθε θρησκεία, σε κάθε εθνικότητα, μορφωτικό επίπεδο και ηλικία. Για πολλούς θεωρείται ότι ένας βιασμός συντελείται από κάποιον άγνωστο, στο δημόσιο χώρο, συνήθως τη νύχτα. Στην πραγματικότητα όμως, πολλά περιστατικά βιασμών συντελούνται από οικεία πρόσωπα: σύζυγο, πατέρα, συγγενή, φίλο ή γνωστό.

Η πατριαρχική δομή της κοινωνίας εδραιώνει την ανδρική εξουσία, προλειαίνει το έδαφος για κάθε μια από τις στιγμές του βιασμού και παρέχει το άλλοθι στο βιαστή επινοώντας τη γυναικεία συνυπευθυνότητα. Έτσι, οι γυναίκες κατηγορούνται για προκλητικό ντύσιμο, για απερίσκεπτη συμπεριφορά, για αδηφάγα σεξουαλικότητα. Παράλληλα, τα έμφυλα στερεότυπα, η βιομηχανία του θεάματος, η εμπορευματοποίηση, τροφοδοτούν την αντικειμενοποίηση των σωμάτων και τη νοοτροπία ότι τα γυναικεία σώματα θα πρέπει να είναι πάντοτε διαθέσιμα «προς κατανάλωση» στις ορέξεις του κυρίαρχου αρσενικού.

Μόνο όταν ο βιασμός καταλήγει σε δολοφονία, η γυναίκα παύει να ευθύνεται για αυτόν. Η κοινωνία με όρους μηντιακού θεάματος, υποκριτικών δακρύων, ακραίων μορφών αυτοδικίας και μαινόμενης οργής για τον βιαστή, μεταθέτει την ευθύνη «στον άλλον», απαλλάσσοντας τον εαυτό της από το σεξισμό που εκτρέφει. Μόνο όταν ο βιασμός καταλήγει σε δολοφονία, η κοινωνία αγιοποιεί και θρηνεί τη γυναίκα, «εξαγνίζοντας» έτσι τη συνείδηση της. Η ίδια διαδικασία «εξαγνισμού» της κοινωνίας, υπήρξε και στον βιασμό-δολοφονία της Ζωής Δαλακλίδου, εδώ στην Ξάνθη, το 2012. Μια διαδικασία που από τη φύση της αδυνατεί να επεξεργαστεί τη συνθήκη του βιασμού, και δεν αφήνει παρακαταθήκη καταδίκης του και αλληλεγγύης για τις γυναίκες που τολμούν να μιλήσουν για αυτόν.

Οργανωνόμαστε συλλογικά και δεν αφήνουμε κανένα άτομο μόνο απέναντι στη σεξιστική βία. Στεκόμαστε αλληλέγγυες/οι σε όσα άτομα κάνουν ορατή την έμφυλη βία και αγωνιζόμαστε εναντίον του σεξισμού και της πατριαρχίας.

Όταν σωπαίνουμε ή αμφισβητούμε έναν βιασμό είμαστε συνένοχοι για την κάθε γυναίκα που βιάζεται.

Συνέλευση ενάντια στην κουλτούρα του βιασμού και στην έμφυλη βία
Ξάνθη, 21/3/2015